Οι φιλόσοφοι δεν βρήκαν τον σκοπό της ζωής


Ο σκεπτόμενος άνθρωπος που έβλεπε ότι όλα στο κόσμο είναι σκόπιμα, προσπαθούσε να βρει και τον δικό του προορισμό. Το γιατί δηλαδή ζει.
Ανέκαθεν το ζήτημα του προορισμού μας, απασχόλησε τους σοφούς και τους φιλοσόφους. Αυτό άλλωστε ήταν και το έργο της φιλοσοφίας. Να ανακαλύψει την αιτία και τον προορισμό των όντων, ιδιαιτέρως του ανθρώπου. Είπαν λοιπόν πολλά και φιλοσόφησαν περισσότερα.

Μερικοί για παράδειγμα είπαν ότι σκοπός, που ζούμε είναι ο ευδαιμονισμός, να ζήσουμε δηλαδή καλά σε τούτη τη ζωή.   Θα ζήσουμε δε καλά, αν αποκτήσουμε τέσσερα πράγματα: Πλούτη, απολαύσεις, δόξα και σοφία. Δυστυχώς όμως έπεσαν έξω.
Διότι αν αυτός είναι ο προορισμός μας, θα έπρεπε όλοι ανεξαιρέτως οι άνθρωποι να μπορούν να τα αποκτήσουν. Αλλά δεν μπορούν. Και επομένως όσοι δεν αποκτούν δεν έχουν προορισμό;

Δεν ζεις για το χρήμα
Δεν ζεις για το χρήμα διότι τα πλούτοι πόσοι τα αποκτούν; Το πλείστον είναι πτωχοί και πεινούν και υποσιτίζονται. Άρα αυτοί πλάσθηκαν, χωρίς σκοπό; Αλλά και όσοι τα αποκτούν, μήπως τα χαίρονται; Κάθε
άλλο! Διότι κόπους και μόχθους έχουν για να τα αποκτήσουν, κόπους και μόχθους για να τα κρατήσουν. Και όταν έπειτα από μόχθους κατορθώσουν να τα αποκτήσουν, φεύγουν από τον κόσμο αυτό και τα
αφήνουν. Αυτοί μάλιστα φεύγουν και νωρίτερα. Οι επιχειρηματίες και οι εργοστασιάρχες κατά την στατιστική στα 55, στα 60 το πολύ στα 65 πεθαίνουν. Ενώ οι ακτήμονες ασκητές ζουν πολύ περισσότερο.
105 χρόνια έζησε ο Άγιος Αντώνιος, 113 ο Άγιος Χαράλαμπος, 120 ο Άγιος Μακάριος, 120 ο Άγιος Αρσένιος, 130 ο αναχωρητής Μάρκος ο εξ Αθηνών, ο φιλόσοφος.

Δεν ζεις για τις απολαύσεις
Αυτές άλλοι έθεσαν ως σκοπό της ζωής τους και τρέχουν να τις απολαύσουν. Δεν μπορούν όμως όλοι να τις αποκτήσουν, είτε από αρρώστιες είτε από φτώχειες, είτε από δύσκολες και αντίξοες περιστάσεις.
Επομένως αυτοί είναι χωρίς προορισμό; Ο προορισμός πρέπει να είναι κατορθωτός από όλους ανεξαιρέτως τους ανθρώπους. Αλλά και όσοι τις απολαμβάνουν δεν ικανοποιούνται. Απόδειξη ότι τρέχουν
διαρκώς σαν δαιμονισμένοι έξω εκδρομές κέντρα, εξοχές, ταξίδια. Δεν τους χωράει το σπίτι. Μέσα τους διαρκώς υπάρχει κενό και τύψεις αόρατες τους μαστίζουν. Επέρχεται ο κάματος «και ανάπαυσιν ουκ
έχουσιν ταις ψυχαίς αυτών». Μετά από εκδρομή π.χ. ή ολονύκτια διασκέδαση ή το γλέντι αποκριών και της Καθαρής Δευτέρας, σκεφτείτε τους πως είναι κατασκοτωμένοι. Οι απολαύσεις θέλουν χρήμα πολύ,
που δεν το έχουν όλοι. Άρα χωρίς προορισμό είναι οι φτωχοί που δεν έχουν τα μέσα να απολαύσουν τη ζωή;
Επομένως ούτε οι απολαύσεις μπορούν να είναι ο προορισμός μας.

Δεν ζεις για τη δόξα
Αυτή είπαν πολλοί ότι είναι ο σκοπός μας. Πράγματι έχει τόση δίψα ο άνθρωπος για τη δόξα! Αλλά ο πόθος αυτός δεν είναι για τούτη τη ζωή, την μάταιη και την γήινη. Διότι εδώ η δόξα δεν αποκτάται από
όλους. Πόσοι μπορούν να αποκτήσουν αξιώματα και θέσεις, και να καταπλήξουν με τα κατορθώματά τους; Αλλά έστω ότι την απέκτησαν. Χορταίνεται; Όχι. Παράδειγμα ο Μέγας Αλέξανδρος. Κυρίευσε
βεβαίως όλο τον κόσμο. Υπήρξε άλλος ενδοξότερος απ’ αυτόν; Και όμως στο τέλος των κατακτήσεών του τον είδαν να κλαίει.
-Γιατί κλαις τον ρώτησαν;
Γιατί δεν υπάρχει άλλος κόσμος να κυριέψω απάντησε!
Αλλά και αν την αποκτήσεις δεν είναι εύκολο να την κρατήσεις. Πόσοι από ψηλά δεν κατακρημνίζονται! Ευστοχότατη απάντηση που δόθηκε στον Σέσωτρι, τον βασιλέα της Αιγύπτου.
Αυτός αιχμαλώτισε 5 βασιλείς. Στον περίπατό του τους έσυρε πίσω από το άρμα του. Κάποτε όμως είδε τον ένα να κοιτάζει επίμονα ένα σημείο του τροχού.
Τι κοιτάς τον ρωτά;
-Βλέπω απάντησε, ότι αυτό το σημείο του τροχού άλλοτε σηκώνεται ψηλά και άλλοτε χώνεται στη λάσπη. Και σκέπτομαι πως εγώ κάποτε ήμουν ψηλά. Τώρα δυστυχώς έπεσα. Και συ είσαι μεν τώρα ψηλά.
Πρόσεξε όμως μην πέσεις. Ρόδα είναι η ζωή και γυρίζει.
Άρα ούτε η δόξα είναι ο προορισμός μας.

Δεν ζεις για την γνώση
Αφού λοιπόν δεν ικανοποιούν τα υλικά αγαθά, άρα είπαν άλλοι σοφοί ο σκοπός της ζωής μας θα είναι πνευματικώτερος: η γνώση. Να μάθει δηλαδή ο άνθρωπος.Αλλά ούτε και μέσω της γνώσης ζεις. Διότι την γνώση πόσοι μπορούν να την αποκτήσουν; Μέγα μέρος των ανθρώπων είναι τελείως αναλφάβητοι. Σε όσες δε εκδρομές και ταξίδια και αν πας ελάχιστα μόνο μέρη της γης θα γυρίσεις και θα γνωρίσεις.
Σε όσα Πανεπιστήμια και αν φοιτήσεις ελάχιστες επιστήμες θα σπουδάσεις. Αλλά και εκείνες όχι με όλες τις ειδικότητες. Ένας βασιλιάς είπε στον σοφό πράγματι γραμματέα του, ο οποίος δεν ήξερε κάτι:
«γιατί τότε σε πληρώνω;» «Με πληρώνεις για όσα ξέρω», του απάντησε. «Εάν ήθελες να με πληρώνεις για όσα δεν ξέρω δεν σου έφτανε ούτε όλη η Γαλλία».
Άρα ούτε η γνώση είναι ο σκοπός της ζωής μας.
Οι άνθρωποι οι σοφοί, οι φιλόσοφοι, λοιπόν, με όλη τους την σοφία, δεν μπορέσανε να βρούνε ποιος είναι ο προορισμός τους και δεν κατόρθωσαν να μάθουν το γιατί ζουν. Έφθασε μάλιστα «ο άνδρων
απάντων σοφότατος Σωκράτης» να πει το περίφημο εκείνο: «Καθεύδοντες διατελείτε αν, ει μη τινά άλλον ο Θεός επιπέμψοιε υμίν κηδόμενος υμών». Θα κοιμάσθε δηλαδή για πάντα εκτός εάν σας λυπηθεί ο
Θεός και σας στείλει κανέναν άλλο που να σας πει γιατί ζείτε.
Και πράγματι! Μας λυπήθηκε ο Θεός και έστειλε τον Υιόν Του, τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό, το δεύτερο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδος. Αυτός σαν Θεός που είναι μας είπε αυθεντικά γιατί ζούμε και πως
πρέπει να ζήσουμε την πρόσκαιρη αυτή ζωή για να πετύχουμε τελικά τον προορισμό μας.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s